Konkatedra Najświętszej Marii Panny, św. Jana Chrzciciela i św. Faustyna w Kamieniu Pomorskim jest historyczną katedrą w diecezji pomorskiej.
W przeszłości, tj. w latach 1972-1992, pełniła funkcję konkatedry diecezji szczecińsko-kamieńskiej. Obecnie jest konkatedrą archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej.
Historia katedry sięga roku 1176, kiedy to książę Kazimierz I ufundował katedrę w miejscu wcześniejszego kościoła drewnianego. Początkowo katedra była budowana w stylu romańskim. Część prezbiterium wzniesiono w latach 1180-1210. W 1308 budowlę, która jeszcze nie została ukończona, zniszczyły wojska brandenburskie. Wznowiono prace a katedrę budowano w stylu gotyckim.
Początek XIV przyniósł kolejne elementy konstrukcji świątyni – na sklepieniu prezbiterium powstały malowidła. Wybudowano wówczas korpus bazylikowy, gotycką wieże i lektorium. We wnętrzu ustawiono ołtarze, stelle, chrzcielnicę i krucyfiks. Budowę kościoła ukończono pod koniec XV wieku.
Zwiedzając katedrę warto zwrócić uwagę na XVII-wieczne barokowe organy oraz XIII-wieczną polichromię, znajdującą się w prezbiterium. XV-wieczny ołtarz główny przedstawia tryptyk z poszczególnymi scenami: Zaśnięcia, Wniebowzięcia i Koronacji Matki Bożej. Na skrzydłach widnieje męczeństwo św. Jana Chrzciciela i św. Faustyna.
Katedra jest nekropolią książąt pomorskich z dynastii Gryfitów. W świątyni pochowani są: Małgorzata, żona Bogusława IV, Warcisław IV, Bogusław V, Bogusław VII oraz Zofia, żona Bogusława VIII.
W przeszłości kanoników i biskupów kamieńskich chowano w wirydarzu katedry kamieńskiej, która wzniesiona została na przełomie XIII i XIV wieku.
Świątynię ustanowiono konkatedrą rzymskokatolickiej diecezji szczecińsko-kamieńskiej w 1972 roku. W 1993 przekształcono w archidiecezję.
Konkatedra uznana została za pomnik historii w 2005 roku.